Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/18677 K.2014/11345

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılan şirkette pazarlama ve tahsilat elamanı olarak çalışırken, İşitenler Ticaret isimli işyerinden katılan şirketin alacağına karşılık olarak toplam 16.000 TL bedelli beş adet çek almasına rağmen, söz konusu çekleri şirkete iade etmeyerek uhdesinde tuttuğu, daha sonra da çekleri kendi menfaatine piyasada kullanarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ikrarı ile katılan beyanlarına göre, sanığın, çekleri başka yerden almasına rağmen katılana iade etmeyerek kullandığının sabit olduğu,

sanıkla katılan arasında yazılı bir sözleşme bulunmamasına göre, sanığın belirtilen tarihlerde ne kadar çalıştığı ya da ne kadar prim hakkı bulunduğunun tespit edilme imkanının olmadığı dikkate alınarak mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır, bu nedenlerle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,