Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/18741 K.2014/11380

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılan firmanın marketlerinde 15/07/2006-21/02/2008 tarihleri arasında kasiyer olarak çalıştığı, bu süre zarfında kasadan direk para alarak ve yapmış olduğu satışların kayıtlarını iptal ederek müşterilerin vermiş olduğu nakit paraları kasaya koymayarak aldığı, sanığın bu şekilde 19.855,89 TL meblağı kendisine mal edinerek üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın yargılamanın her aşamasında alınan beyanlarında üzerine atılı suçu ikrar ettiğinin anlaşılması ve tüm dosya kapsamına göre, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK'nın 51. maddesi gereğince hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken "verilen hapis cezasının ertelenmesine" karar verilmesi gerekirken "cezanın ertelenmesine" ibaresi kullanılarak adli para cezasının da ertelenmesi,