Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/18870 K.2014/11662

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, şikayetçinin şahsi davacı vekili sıfatıyla takip ettiği davanın 28.04.2005 tarihli duruşmasına mazeretsiz olarak katılmayarak davanın düşürülmesine karar verilmesine sebebiyet verdiği, borçlu şikayetçinin, vekili sıfatıyla icra dosyasına yatırılması gereken 901,87 TL miktarındaki borç için şikayetçiden aldığı 1.000 TL'yi icra dosyasına yatırmayarak uhdesinde tuttuğu, sanığın bu eylemleriyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve görevi kötüye kullanma suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

1-Katılanın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık savunması, katılan beyanı, icra takip dosyası ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesi ile verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanığın görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;