Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/18911 K.2014/11920

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; olay tarihinde sanıklardan Halil'in, katılan ...'ın sorumlusu olduğu, kullanılmayan fabrika binasında fabrikaya ait malzemelerin gözetimiyle görevli olarak çalıştığı sırada bazı malzemelerin zaman içinde kaybolduğu, bir ihbar üzerine, fabrika içindeki kullanılmayan vinç makinesinin sanık ...'ye kendisini satışa yetkili diye tanıtıp, hurda olarak sattığı ve ...'nin de yükleyerek götürdüğü, diğer sanıkların yardımıyla taşınıp, kesilerek hurda malzemesi olarak satıldığı iddiasıyla açılan davada, aşağıda yazılı bozma nedeni dışında sanık ...'in mahkumiyetine, atılı suçu işledikleri hususunda somut ve yeterli delil bulunmayan diğer sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'nin beraatlerine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Katılanın, suçtan dolayı uğradığı zararın tazmin edilmediğine göre, CMK'nın 231/6-c maddesi hükmü karşısında koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğinden, bu husus bozma nedeni sayılmamış, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ... hakkında kurulan hükümde, hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi, ve uygulama sırasında hata ile fazla adli para cezası tayin dilmesi,