Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/18961 K.2014/11783

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanların, yabancı uyruklu olmaları nedeniyle ikamet tezkeresi almak istedikleri, bunu katılanlardan öğrenen sanığın kendisinin bu işi yapabileceğini söylediği, katılanların da daha önceden tanıştıkları için sanığa güvenerek bu işi yapması için 500 İngiliz Sterlini ve işlemlerin daha hızlı halledilmesi için sonradan 320 TL para verdikleri, ancak sanığın bu işlemi halletmediği, 5-6 hafta sonra bu verilen paranın 280 TL'lik kısmını Muğla'dan geri dönerken yapmış olduğu kaza için harcadığı ve aldığı parayı müştekilere de iade etmediği, bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

katılanlar ve sanığın ifadesi, Muğla İl Emniyet Müdürlüğü'nün cevabi yazısı ile tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.