Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/18977 K.2014/12262

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılana ait iş yerinde çalıştığı, olay tarihinde firmanın Türk Ekonomi Bankası Beylikdüzü şubesi hesabından 4000 TL para çekmesi hususunda görevlendirildiği, sanığın bankaya giderek parayı çektiği, ancak 100 TL eksik teslim ettiği iddia edilen olayda; sanığın bankadan döndüğünde parayı teslim ettiği kişinin işyeri sahibinin eşi olan tanık N..

S.. olduğu, sözkonusu tanığın parayı aldığı şekliyle diğer tanığa vermeyip, içerisinden 200 TL para aldıktan sonra, muhasebeci olan tanık B.. A..na vererek, “içerisinden iki yüz TL aldım, sayarak teslim al” dediği, sözkonusu para miktarı içerisinden sehven veya bilerek daha fazla para alabilme ihtimali bulunması karşısında; sanığın yüklenen suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığından beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesi,