Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/18991 K.2014/11191

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın Karaman ilinde faaliyet gösteren özürlüler derneği başkanı olduğu, 19.02.2007 tarihinde İçişleri Bakanlığı dernekler denetçisi tarafından yapılan denetim sonucu hazırlanan raporda dernek hesapları ve faaliyetlerinde yasaya aykırılıklar tespit edildiği; 08.04.2009 tarihli bilirkişi raporuna göre toplam 607,39 TL miktarında para harcamasının yapıldığı, ancak buna dair herhangi bir belgenin bulunamadığının anlaşıldığı olayda, sanığın eyleminin Dernekler Kanunu 32/f maddesinin yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesinde öngörülen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,