KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2012/19057 E., 2014/12459 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.
Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Sanık ...'ın,.... numaralı telefon hattını kendi adına alarak dolandırıcılık yapması için suça sürüklenen çocuk ...'a verdiği, suça sürüklenen çocuğun da gerçek olmadığı halde bu cep telefonundan müştekinin kullanmış olduğu cep telefonuna “hattınız telsimden vodafone geçtiği için ödül kazandınız, bilgi için ...'yi arayın“ şeklinde mesaj gönderdiği, akabinde müştekinin belirtilen numarayı araması üzerine suça sürüklenen çocuğun ödülü alabilmesi için kontör göndermesi gerektiğini müştekiye söylediği, buna inanan müştekinin de suça konu 6 adet 250'lik telefon kontörünü suça sürüklenen çocuğa gönderdiği,
bu şekilde suça sürüklenen çocuğun hileli hareket ederek menfaat sağlamak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuk savunması, müşteki ifadesi, iletişimin tespiti tutanağı, kontör kartları, ilgili telefon şirketine ait yazı içeriği ve tüm dosya kapsamına göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/19057, K. 2014/12459, 19 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama