Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/19249 K.2014/12059

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır,

yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir.Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile, doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Somut olayda; sanığın yanında kimliği belirlenemeyen bir kişi olduğu halde şikayetçi ...'ye “biz Adıyaman Menzil den hocanın torunuyuz” deyip yanındaki bayanı kastederek “çocuğu olmuyordu şeker topluyoruz” dediği, sonrada “bu evde hasta var” diye ilave ettiği, şikayetçi ...'nin annesi olan ...'nin yanlarına geldiği, bel fıtığının olduğunu söylediği, sanığın seni okuyayım geçer demesi üzerine şikayetçi ... ile evine çıktıkları, ...’ye altınlarını getir dediği, şikayetçi ...'nin altınları alıp annesinin evine çıktığı, ...'nin de 5.000 TL parayı getirdiği, sanığın para ve altınları yastığın içine koyduğu,

“arkanızı dönün sıvazlayacağım” diyerek şikayetçilere arkasını döndürdüğü sırada para ve altınları aldığı, sanığın olay yerinden ayrıldığı, böylece şikayetçileri dolandırdığı anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Ertelenen hapis cezası kısa süreli olmayan sanık hakkında; TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda karar verilmemesi, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanmasının hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesinin mümkün olması karşısında; bozma nedeni yapılmamıştır,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi