KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2012/19256 E., 2014/4343 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mart 2014
- Tebliğname No
- 11 - 2010/222405
- Mahkemesi
- Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 30/12/2009
- Numarası
- 2009/481 (E) ve 2009/1877 (K
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Katılan ile sanıkların uzaktan akraba olup zaman zaman görüştükleri, katılan T.. Ç..'ın zilyetliğinde bulunan .. plakalı Şahin markalı aracını 2008 yılının son aylarında akrabaları olan sanıklara elektrik kontağından çıkan yangından zarar görmesi nedeniyle, tamir amacıyla bıraktığı, aracın sanıklar tarafından tamir edilmeden 3 ay kadar sanıkların işyerlerinin önünde kaldığı, ancak sanıkların işyerlerini kapatacaklarını söyleyerek katılandan aracını almalarını istedikleri, katılanın aracı almaya geldiğinde bulamadığı olayda,
Sanıkların aracı teslim aldıklarını, işyerleri müsait olmadığı için dışarı park ettiklerini, bu nedenle aracın çekilmiş olabileceği yönündeki savunmaları, aracın halen bulunamamış olması karşısında, araç hakkında çalındığına veya kaybolduğuna dair kolluğa bir ihbar yapılıp yapılmadığı ve aracın trafik kayıtları getirtilip trafik görevlilerince parka çekilip çekilmediği araştırılarak sonucuna göre sanıkların tamir için kendilerine teslim edilen aracı katılana iade ile yükümlü oldukları, işyerini kapatıp aracı terk edip gitmelerinin güveni kötüye kullanma suçunun oluşturacağı gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/19256, K. 2014/4343, 10 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama