KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2012/19281 E., 2014/12001 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.
Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Sanığın, birlikte görev yaptığı askerlik arkadaşlarını veya ailelerini dolandırmaya karar verdiği, bu nedenle ulaşabildiği arkadaşlarına elinde bir küp altın olduğunu, bu altınları piyasa fiyatının altında satabileceğini teklif ettiği, bu teklifi kabul eden katılan ...’in 29.08.2009 tarihinde Muğla’ya giderek sanıkla buluştuğu, sanıktan tanesi 60,00 TL olan 180,00 adet altını satın alma konusunda anlaştıkları, sanığın katılandan 10.000,00 TL aldıktan sonra katılana belediye aracında beklemesini, altınları oraya getireceğini söyleyerek parayı aldıktan sonra bir daha dönmediği,
aynı şekilde ulaşmış olduğu katılan ...’in de numuneyi gördükten sonra bu altınları almaya karar verdiği, sanığın elinde 2843 adet altın olduğuna dair beyana itibar eden katılanın sanığa 11.09.2009 tarihinde 7.500,00 TL para verdiği, bu parayı alan sanığın altınları getireceğini belirtmek suretiyle uzaklaşarak kaçtığı anlaşıldığından, eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/19281, K. 2014/12001, 16 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama