KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2012/19417 E., 2014/11990 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.
Emeklilik işlemlerini takip etmesi ve eksik olan prim borcunu Sosyal Güvenlik Kurumuna yatırması amacıyla iş takipçiliği yapan sanık ile anlaşan katılanın, eksik olduğunu tespit ettiği 2450 TL tutarında prim borcunu yatırması için sanığa verdiği; ancak sanığın, söz konusu parayı ilgili kuruma yatırmayıp, teslim amacının dışında uhdesinde bulundurmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;
Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, tanıkların anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, katılan adına sigorta işlemlerini takip etmek ve teslim aldığı 2400 TL parayı da ilgili kuruma yatırması gerekirken, katılan ile aralarındaki hizmet ilişkisine aykırı davranarak teslim aldığı parayı kuruma yatırmayıp uhdesine bulundurması şeklinde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/19417, K. 2014/11990, 16 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama