Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/19558 K.2012/46399

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'nın 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 508/1, 522, 55/3, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddeleri gereğince 1.857 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 5. Çocuk Mahkemesinin 17/12/2008 tarihli ve 2007/167 esas, 2008/464 sayılı karar aleyhine Yüksek ... Bakanlığınca verilen 06/11/2012 gün ve 2012/16545/62701 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.11.2012 gün ve 2012/285491 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-Suç tarihinin 08/08/2004 olduğu olayda, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesi gereğince lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi gerektiği gözetilmeden temel cezanın765 sayılı Türk Ceza Kanunu'na göre belirlenip, hapis cezasının paraya çevrilmesinde 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a ve 52/2. maddelerini uygulamak suretiyle karma uygulama yapılmasında,

2-Sanık hakkında 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 508. maddesi gereğince uygulanan adlî para cezasında temel ceza belirlenmeden, 765 sayılı Kanun'un 522. maddesine göre indirim yapılmak suretiyle 146,00 yeni Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesi suretiyle, anılan Kanun'un 508/1 ve 19. maddelerine aykırı olacak şekilde verilecek temel ceza miktarının tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmemiş olunmasında,

3-Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 508/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 522. maddesi gereğince 2/3 oranında indirilerek 4 ay hapis ve 146,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

anılan Kanun'un 53/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirilerek 2 ay 10 gün hapis ve 97,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin bu ceza üzerinden yapılması gerektiği halde, yazılı şekilde fazla ceza verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın hükümlünün eylemine uyan 155, 31/3, 50/1-a ve 52/2 maddelerine göre 765 sayılı TCK açıkça sanık lehine olduğundan, lehe yasa belirlemesinde 5252 sayılı TCK.nu Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9/3. maddesi uyarınca uygulamalı karşılaştırma yapılmaması sonucu etkili bulunmayıp kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği diğer yönleri itibariyle incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, ...

5.Çocuk Mahkemesinin 17.12.2008 gün ve 2007/167 esas 2008/464 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak; hükümlünün 765 sayılı TCK’nın 508/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 440.00. TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, mağdurdan elde edilen haksız yararın miktarı suç tarihi itibariyle pek hafif kabul edilerek aynı Kanunun 522/1. maddesi gereğince cezasından 2/3 oranında indirim yapılarak 4 ay hapis ve 146.00.

TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına hükümlünün suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu gözetilerek, 765 sayılı TCK’nın 55/3. maddesi uyarınca hükmedilen ceza üzerinden 1/3 oranında indirim yapılarak hükümlünün 2 ay 20 gün hapis 97.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tayin olunan hapis cezasının suç tarihi itibariyle 647 sayılı Yasanın 4. maddesine göre bir günü 11.00 TL. den 880.00.TL. adlî para cezasına çevrilmesine, 765 sayılı yasanın 72. maddesi uyarınca para cezaları içtima ettirilerek sonuç olarak 977.00.TL adli para cezası üzerinden infazın yapılmasına hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,