Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/19834 K.2014/12971

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın mal varlığına yönelik bazı suçlarda etkin pişmanlığı düzenleyen 168.maddesinde, failin, azmettiren veya yardım edenin etkin pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme ya da tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde mağdurun rızası aranmaksızın, kısmi geri verme veya tazmin halinde ise mağdurun rıza göstermesi koşuluyla ve etkin pişmanlığın gerçekleştiği yargılama aşaması dikkate alınarak ceza indirimi öngörülmüş, öte yandan aynen geri verme veya tazmin tedbiri aynı Kanunun 50/1. maddesinde hapis cezasına seçenek yaptırımlar arasında gösterilmiş ise de, yasal bir indirim nedeninin,

bundan yararlanmama iradesini ortaya koyan failin cezasını etkisiz kılacak biçimde aynen tazmin tedbirine dönüştürülmesinin mümkün olmadığı, böyle bir uygulamanın mağdurun zararını soruşturma veya kovuşturma aşamalarında gidermeyen faillere yeni bir olanak tanırken, soruşturma veya kovuşturma aşamalarında zararı ödeyen sanık aleyhine ve adalete aykırı bir sonuç doğuracağı, maddenin düzenleniş amacının da bu şekilde yorumlanamayacağı nazara alınmadan,

etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmayan sanık hakkında verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-b maddesi uyarınca mağdurun uğradığı zararın giderilmesi tedbirine dönüştürülemeyeceğinin gözetilmemesi isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılan ... Kargo... A.Ş. ticari ünvanlı şirketin Başkent Bölge Müdürlüğü'ne bağlı Hoşdere irtibat Bürosu'nda birim yönetmeni olarak 20.02.2008 tarihinde tanık ...'nin (önceki birim yönetmeni) kasa devri ile çalışmaya başlayan sanığın, annesinin rahatsızlanması nedeniyle mazeret iznine ayrıldığı bildirilen 03.05.2008 (Kasa Bülteni Tutanağı tanzimi: 09.05.2008 tarihli) itibariyle;

katılan şirketin Denetim Direktörlüğünün 10.05.2008 tarih ve 35 sayılı "Soruşturma Raporu" ile kovuşturma aşamasında mahkemece aldırılan 19.03.2010 tarihli bilirkişi (Muhasebe İşletme Bilim Uzmanı) raporu kapsamlarına göre 22.121 TL kasa açığına neden olması eyleminin "nitelikli güveni kötüye kullanma" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında yukarıda belirtilen eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.