Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/19844 K.2014/12654

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanık ...'in Devrek'te suç tarihi ve öncesinde cep telefonu alım satım ticareti yaptığı, şikayetçi ...'nin ... marka, şikayetçi ...'in ...marka, şikayetçi...ın ... marka cep telefonlarını tamir için sanığa verdikleri, telefonları almak için şikayetçilerin sanığa ait işyerine gittiklerinde işyerinin kapalı ve boşaltılmış olduğu gördükleri, sanığın suça konu cep telefonlarını tamir için alıp iade etmediği, bu suretle üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,