Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/19949 K.2014/5202

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın vekili olan sanığın katılanın verdiği vekaletnameye dayanarak, katılanın kiracılarından yaklaşık toplam 50.000 TL kira gelirini alarak masraflardan sonrasını katılana iade etmediğinin iddia edildiği somut olayda;dosya içinde bulunan vekaletname uyarınca sanık ve katılan arasında bir hizmet ilişkisinin olduğunun anlaşılması karşısında; eylemin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 155/2. maddesinde öngörülen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,