Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/20291 K.2014/12734

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında belgede sahtecilik suçu ile ilgili olarak zamanaşımı süresince dava açılıp hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın 2008 yılında mali sıkıntıya girerek katılana, sahip olduğu iş yerini sattığı ve sattığı iş yerinde çalışmaya başladığı, sanığın bir süre sonra iş yerini tekrar satın almak istemesi üzerine katılanın “satış bedelinin ödenmesi halinde satarım” dediği, aralarında anlaşamayınca sanığın dosya arasında sureti mevcut olan 01/11/2010 ve 06/11/2010 tarihli katılana ait şirketin faturalarını katılanın haberi olmaksızın düzenleyerek kendisini iş yerini kiralamış gibi göstermek suretiyle Maliye'ye başvurup o dükkanda faaliyet göstermek için müracaatta bulunarak hizmet nedeni ile güveni kötüye kullandığı iddia olunan somut olayda; sanığın aşamalardaki aksi ispatlanamayan beyanı ile girdiği mali sıkıntı nedeni ile alacaklılarından kaçmak için

dükkanlarını katılanın üzerine göstermelik olarak yaptığı, sonrasında iade etmesini istediğinde katılanın vermediği, geri alım konusunda aralarında anlaşmazlık bulunduğu, dükkanların aslen kendisine ait olduğu ve hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma kastı taşımadığını beyan etmesi karşısında, sanığın suç işleme kastını taşıdığı yönünde delil bulunmadığı, olayın bu hali ile hukuki ihtilaf olduğu yönünde mahkeme kabulü ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.