Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/20467 K.2013/10289

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’nın yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin 31.05.2012 tarihli ek karar ile reddedildiği, bu kararın sanığa tebliğ edilmesine rağmen, sanık tarafından temyiz edilmediği belirlenerek, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; temyiz dışı ...'nın boya yaptığı inşaatta, katılan ...'ın taşeron olarak çalıştırdığı ... ile kardeşleri arasında parke döşeme ile boya yapma işlemlerinin sırasına ilişkin çıkan tartışmada saldırıya uğradığını söyleyen ...'nın işi yarım bırakarak olayı kardeşi ... ile oğlu ...'e bildirdiği, olayı duyan sanık ... ile ağabeyi ...

...'nın katılan ...'in iş yerine giderek tartışmaya başladıkları, olayın büyüyeceğini anlayan katılan ...’ın, ...'a ... ... ve kardeşlerini kendisine ait araçla adreslerine bırakmasını söylediği, bu nedenle ...'ın kullanımında bulunan araca, katılan ... ve kardeşlerinin bindiği ve gitmek üzere harekete geçtikleri sırada aracın önü ile arkasının sanıklar ile kimliği tespit edilemeyen kişiler tarafından kesildiği, sanıklar ... ve ...’nın ellerinde bulunan kazma saplarıyla şikayetçi ...’in aracına vurdukları, bu nedenle aracın sol ön kapı direği ile ön çamurluğunun ezildiği anlaşıldığından, sanıkların eylemlerinin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.