Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/20471 K.2013/5282

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen karara yönelik yapılan incelemede;

5271 Sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, sanık hakkında 25.03.2011 tarihinde verilen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı katılan vekilinin itirazı üzerine, Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin yaptığı inceleme sonucunda verdiği 09.05.2011 tarihli red kararı ile verilen hükmün kesinleştiği anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal ve her iki sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıklar hakkında yargılamaya konu olay nedeniyle Tekkeköy C.Başsavcılığının 30.04.2008 tarih ve 2007/401 soruşturma no'lu iddianamesi ile hırsızlık ve mühür bozma suçlarından aynı yer Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/301 esas sayılı dosyasında kamu davası açıldığı, UYAP üzerinden yapılan incelemede bahse konu dosyada yürütülen yargılama sonucu verilen kararın vaki temyiz nedeniyle Yargıtay incelemesinde olduğu,her iki dava arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu dikkate alınarak 2008/301 esas sayılı dosyanın sonucunun beklenmesine karar verilip,buna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinin 5.fıkrası uyarınca, kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Dosya içerisinde bulunan ve Tekkeköy Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/301 esas sayılı dosyasından ayrıldığı anlaşılan soruşturma evrakının,onaysız fotokopi olduklarının anlaşılmış olması karşısında; Yargıtay denetimine imkan sağlayacak şekilde bu evrakın asılları ya da onaylı suretleri getirtilip dosya içerisine konmadan onaysız evraka dayanılarak karar verilmesi,