Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/20599 K.2013/2236

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6217 Sayılı kanunun 13.maddesinin Anayasa Mahkemesinin 20.11.2011 tarih ve 2011/54-142 sayılı kararı ile iptal edilmesi karşısında mahkemenin 22.04.2011 tarihli temyiz harcı ödenmemesi nedeniyle temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Aynı cezaevinde bulunmaları nedeniyle tanıdığı tanık ...'ın işyerini öğrenen sanığın, cezaevinden çıktıktan sonra bu işyerine giderek müştekiye ...'ın bazı alacak işlerini takip edeceğini, buna karşılık kendisine bir miktar para vermesi gerektiğini söylediğini söyleyerek işyerinde çalışan müştekiden 100 TL alıp ortadan kaybolduğu olayda, eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.