Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/2073 K.2013/20913

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanık ...’nın, Haziran 2005 ila Ekim 2006 tarihleri arasında Hakan Yabaş ile Meral Gökçınar’ın ortak ve yetkili oldukları katılan şirkette hizmet sözleşmesine bağlı sigortalı eleman olarak çalıştığı ve muhasebe müdürü sıfatı ile görev yaptığı; bu sıfatın sağladığı kolaylıktan yararlanan sanığın, çalıştığı süreçte birden fazla kez şirket ortaklarının imzasını taklit ederek katılan şirkete ait banka hesabından para çekerek kişisel çıkar sağladığı;

elde ettiği gelire nazaran lüks yaşam sürmesi nedeniyle oluşan şüphe üzerine muhasebe kısmından uzaklaştırılarak ofisboy olarak çalıştırılmaya devam edilen sanığın 2006 Eylül ayında şirketten ayrıldığı, eylemin Ekim 2006 tarihinde göreve başlayan mali işler müdürü tanık Levent Akıncı’nın “sıkıştırma yöntemi“ olarak adlandırılan denetimi sonucu ortaya çıktığı sanığın bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2- Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Oluşa, dosya kapsamına göre; sanığın, şirketi temsile yetkili olan şikayetcilerin yerlerine imza atarak şirekete ait banka hesabından para çektiğine yönelik kısmi ikrarda bulunması, ilgili banka şubesine yazılan talimat yazı asıllarının Şişli Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/3713 numarasında kayıtlı olması ve 15.03.2007 tarihli ekspertiz raporundan da dokuz adet talimat yazılarındaki imzaların şirket temsilcilerine ait olmadığının tespit edilmesi, ayrıca; banka dekontlarından da ilgili bankaca sanığa ödeme yapıldığının anlaşılması karşısında;

sanığın mahkumiyetine yeter derecede delil bulunduğu gözetilmeden "hesaptan para çekebilmek açısından hazırlanan belge asıllarının elde edilemediği; bu yüzden iğfal kabiliyetini haiz olup olmadıklarının belirlenemediği, bu durumda belgelerin şirket yetkililerinin isteği doğrultusunda düzenlendiği yönündeki savunmanın aksine ve cezalandırmaya olanak verecek ölçüde kesin ve inandırıcı kanıt elde edilemediği görülmekle aslı ele geçirilemeyen belgeler yüzünden sanığa ceza verilemeyeceği şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,