Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/20813 K.2014/5401

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanıkların, onarıp satması için kendilerine teslim edilen şikâyetçiye ait motosikleti sattıkları halde bedelini iade etmeyerek güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların aşamalardaki tüm savunmalarında motosikleti 500,00 TL karşılığında sattıklarını, tamirat parasını aldıktan sonra geri kalan 300,00 TL’yi şikâyetçiye verdiklerini, satın alan kişinin trafikte üzerine almaması nedeniyle şikâyet edildiklerini belirterek suçlamaları kabul etmemeleri,

aynı şekilde şikâyetçinin de trafik kaydının üzerinde olmasından rahatsızlık duyduğunu söyleyerek sanıkları kısmen doğrulaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesine dayanılarak verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.