KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2012/21030 E., 2014/13792 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Temmuz 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Bedelsiz senedi kullanma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için;sanığın elinde borçlusunca bedelinin tamamı yada kısmen ödenmiş bir senet olmalı ve bunu kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi tahsile sokması veya bir başkasına devretmesi gerekmektedir. Borcun bir bölümü ödenmiş ve geri kalan miktar için elinde tuttuğu senedi, tümü veya kalandan fazla miktarı için kullanan sanığın fiili de bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturacaktır.
Şikayetçi ...'ın tanık ....'ten kamyonet satın aldığı, karşılığında 15.07.2006 vade tarihli, 15.000TL bedelli senedi verdiği ve bu senede ilişkin olarak kısmen ödemede bulunduğu, ancak geri kalan 10.000 TL kısmının senedin kefillerinden olan temyiz dışı sanık ... tarafından ödendiği ve senedi tanık Ahmet'ten aldığı, senetle ilgili kısmen ödeme yapmasına rağmen, kardeşi olan sanık ...'nın alacaklı bölümü açık olan senedin bu bölümüne adını yazarak 15.000TL'lik tüm bedeli üzerinden icra takibine koyduğu, sanığın bu eylemiyle bedelsiz senedi kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05/02/2013 tarih ve 2012/11-1086 Esas ve 2013/40 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, bedelsiz senedin kullanıldığını iddia eden kişinin bunu yazılı delille ispatlaması gerektiği; katılanın senede ilişkin ödeme yaptığını gösteren PTT havaleleri ile banka dekontlarını dosyaya ibraz ettiği, dekontların açıklama kısmında suça konu senede ilişkin ödeme yapıldığının belirtildiği, yapılan ödemelere rağmen sanığın senedi, üzerindeki bedelin tamamı üzerinden icraya koyduğu anlaşılmakla; sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, PTT havale makbuzları, banka dekontları ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/21030, K. 2014/13792, 9 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama