KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2012/21085 E., 2013/4957 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme, yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; sanığın, katılan ile bir arkadaşları vesilesiyle tanıştıkları, sonrasında katılanın sanıktan telefon numarasını istediği, sanığın kendisine ait telefonu olmadığını eşine ait telefon numarası olduğunu söyleyerek eşinin telefon numarasını verdiği, katılanın kendisine verilen telefon numarasını arayarak sanıkla buluştukları, beraber yemek yiyip, alkol aldıktan sonra katılana ait araçla eve dönecekleri sırada araç içinde sanığın katılana telefonunda kayıtlı bulunan eşine ait telefon numarasını kayıtlardan silmesini istediği, katılanın bunu kabul etmediği,
daha sonra katılanın sanığın bu isteğini tekrar aynı tavırla red etmesi üzerine sanığın sinkaflı küfür ederek, araç içerisinde katılanın suratına tekme ile vurduğu, bu sırada katılanın gözünde bulunan gözlüğün kırıldığı, akabinde katılanın kemerinde takılı bulunan LG marka cep telefonunu eliyle çekip aldığı ve yere atmak suretiyle kırdığı olayda, mala zarar verme ve yaralama suçunun oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/21085, K. 2013/4957, 18 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama