Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/21122 K.2014/6255

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Sanığın, katılana ait olan 8 kaz ile 4 ördeği çiftleştirmek amacıyla isteyerek aldığı ancak bir süre sonra katılan geri istediğinde tesliminden kaçındığı iddia olunan olayda, sanık ve tanık olarak gösterdiği şahısların anılan hayvanların katılan tarafından bağış olarak verildiğini beyan ettikleri, katılan ve tanık olarak gösterdiği şahıslar ise beyanlarında sanığın suça konu hayvanları iade etmek üzere aldığını beyan ettikleri gözetilip, mahkemece katılanın dinlettiği tanıkların beyanlarına üstünlük tanınmayıp, sanık hakkında cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatına karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.