Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/21156 K.2013/1844

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın olay tarihinde köyden alışveriş için ilçe merkezine gelen müştekiyi tanıyormuş gibi yardım etmek bahanesiyle yanına gelip, önce ip aldığı sırada yardımcı olup güven sağladığı sonra da, müşteki duvar kağıdı alacakken parayı ver ben alayım diye elinden cüzdanı alıp para çıkarayım diye cüzdanı alıp iade ettiği, duvar kağıdı alıp gelmek için ayrıldığı, bir süre bekleyen müşteki sanık gelmeyince baktığında cüzdanından 450. TL'nin alınmış olduğunu anlaması şeklinde gerçekleşen eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.