Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/21594 K.2014/13888

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Müştekinin taksi şoförü olması sebebiyle müşteki ile tanıştıkları, sanığın kendi telefonunun kontorü olmadığından kullanmak için müştekiden cep Telefonunu istediği, müştekinin de kabul ederek telefonunu sanığa verdiği;daha sonra telefonun faturası gelince müştekinin sanığın kendi telefonundan kontör transfer ettiğini anladığı, bu şekilde sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Telefonun zilyetliğini geçici olarak devralan sanığın, müştekinin rızası dışında telefondan kontör yüklediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 12/06/2012 tarih ve 2011/15-440 Esas, 2012/229 Karar sayılı ilamı gereğince; eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1. maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,