Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/21662 K.2014/6087

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılana ait Çağdaş Meşrubat isimli iş yerinde dağıtım elemanı olarak çalışan sanığın, müşterilerden tahsil ettiği 14.000 TL'yi katılana teslim etmeyerek uhdesinde tuttuğu, katılan tarafından durumun tespit edilmesi üzerine ertesi gün iş yerinden ayrıldığı iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda;

sanığın savunmalarında, müşterilerden tahsil edilen paraları şirkete teslim ettiklerinde kendilerine imzalı bir belge verilmediğini, diğer çalışanların da paraları imzasız teslim ettiğini, kendisinde işyerine ait herhangi bir para yada mal olmadığını, şirketten teslim aldıkları malları müşteriye teslim ettiklerini ve parasını peşin aldıklarını, her gün satılan mal tutarı kadar para getirdiklerini, satılmayan malların da şirkete geri verildiğini, ancak faturalı ya da faturasız olarak malı götürdükleri müşterilerin, kendilerine malı bırakmalarını,

parayı sonra vereceklerini söylemeleri halinde durumu şirkete bildirdiklerini ve onlardan alınan onay neticesinde malı bıraktıklarını, parasını alamadıkları mal için firma tarafından düzenlenmiş üzerinde firma ismi yazan belgeler düzenlendiğini, bu belgenin üç nüsha olduğunu, birinin malı alanda, birinin malı satanda, diğerinin ise şirkette kaldığını, kendisinde 23 adet bu nüshalardan olduğunu ve mahkemeye ibraz ettiğini, ibraz edilen belgelerdeki miktarı kendisinin sonradan tahsil etmediğini, katılanın kendisinden bir alacağının olmadığını, aksine kendisinin 1,5 maaş kadar alacağı olduğunu beyan ederek suçlamayı kabul etmediği,

ikisi serbest muhasebeci ve mali müşavir, birisi hukukçu bilirkişilerden oluşan bilirkişi heyetinin 04/06/2010 tarihli raporuna göre, sanığın, katılana ait ...Pazarlamada saha satış elemanı (plasiyer) olarak çalıştığının, sanığa tahsis edilen araç ile her sabah kendisine teslim edilen ürünleri önceden belirlenen satış bölgesinde sattığının, satılan ürünlere ait tahsilatların ise her akşam, üzerinde ürün ve ürün tutarı yazan formlarla şirkete teslim ettiğinin, ancak bu formlarda yazılan ürün ve ürün tutarlarının sanığa teslim edilen ve sanık tarafından satılan ürünlerle ilgisi olmayan matbu formlar olduğunun,

sanığın işten ayrıldığı 04.07.2009 tarihine kadar üzerine zimmetli miktarın 17.783,58 TL olduğunun, bu tutardan sanığın kontrolünde olan araçta bulunan mal tutarının 2.140,44 TL ile sanığın bıraktığı veresiye fişleriyle tahsil edilen 3.626,52 TL'nin mahsup edildikten sonra üzerinde zimmetli miktarın 12.016,62 TL olarak kaldığının, ancak sanık tarafından teslim edilen ürünlerin, bozulabilir ürünler olduğundan her akşam satılmayarak işyeri deposuna ürünlerin sayımının yapılmadan iade edildiğinin, satılan ürün miktarı, depoya iade edilen ürün miktarı ile tahsilat tutarları ve ürün tutarlarının karşılaştırılmadığının,

sanık tarafından yapılan veresiye satışların da tahsil edildikçe önceki satışların tahsilatı olduğu belirtilmeden diğer satışlarla birlikte şirkete verildiğinden, yapılan tahsilat ile teslim edilen ürün tutarlarından da yola çıkarak,

sanığın uhdesinde bulunan mal yada para olup olmadığının tespit edilemediğinin, katılan vekili tarafından dosyaya ibraz edilen belgelerin gayri resmi belgeler olup onaylarının ve üzerlerinde sanığa ait imzanın bulunmadığının, CMK'ya göre onaysız belgelerin kabul edilemeyeceğinin, bu nedenle de katılan vekilinin sunmuş olduğu bu belgelere heyet tarafından itibar edilmediğinin, dosyada sanığın zimmetinde mal yada para olduğunu gösterir başka somut bir bilgi ya da belgenin de olmadığının, zimmetin kabulü halinde,

şirket tarafından düzenlenen ürün teslimine ait formlar ile tahsilatın yazıldığı formlardan tespit edilen miktarın 12.016,62 TL olduğununun, ancak, bu miktarın yukarıdaki açıklama ve değerlendirmeler sonucunda takdirinin mahkemeye ait olduğunun bildirildiği anlaşılmakla; sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulnmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.