Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/21666 K.2014/8413

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılan şirketin pazarlama bölümünde 05/11/2005 tarihinden 07/06/2007 tarihine kadar müşteri temsilcisi olarak çalışan sanığın, 07/06/2007 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığı sırada, şirketin merkez ve irtibat şubelelerine kayıtlı müşterilerine ait listeleri, çalışma risk ve şartlarına ilişkin bilgileri erişim yetkisi bulunan bilgisayardan yazdırdığı ve yanında götüreceği sırada güvenlik görevlisi tarafından yapılan aramada söz konusu belgelerin ele geçirildiği iddiasıyla hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan yapılan yargılama sonucunda;

sanığın savunmalarında, sadece kendi müşterileri ile ilgili bilgileri aldığını, amacının bu bilgileri kullanmak yada bu bilgilerden çıkar sağlamak olmadığını, yeni işyerindeki müşterilerle eski işyerindeki müşterilerin çakışabileceğini, yeni iş yerinde de eski işyerinde çalışılan müşterilerle çalışmak zorunda kalabileceğini beyan ettiği, yeminli mali müşavir bilirkişi tarafından düzenlenen 18/06/2009 tarihli rapora göre, dosya içerisinde bulunan 54 sahifelik bilgisayar çıktısında bazı şahıs isimleri ile firma rumuzları bulunduğunun, bunlara ait limit, risktepe vasıtası, risk bakiyesi, çek senet toplamı, adet,

tahsil edilen miktar ve ortalama vade sütunları gibi bilgilerin olduğunun, bu bilgilerin istatiki anlamda bilgiler olup, risk analizleri, tarih, önceki dönemleri ve önceki dönemler ile mukayesesi, firma ve şahsın yaptığı iş ve sektör bilgilerinin bulunmadığının, ayrıca, sadece firma rumuzları ve şahıs isimleri olup bu firma ve şahıslara ait herhangi bir telefon, faks, şirket tam unvanı, adresi, e-mail ve benzeri ulaşım bilgilerinin de olmadığının, bu nedenle ele geçen belgelerin sadece istatiki bilgiler olup, ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı olarak kabulünün mümkün olmadığının tespit edildiği anlaşılmakla;

sanık hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.