KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2012/21865 E., 2014/13680 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Temmuz 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Bedelsiz senedi kullanma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için;sanığın elinde borçlusunca bedelinin tamamı yada kısmen ödenmiş bir senet olmalı ve bunu kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi tahsile sokması veya bir başkasına devretmesi gerekmektedir. Borcun bir bölümü ödenmiş ve geri kalan miktar için elinde tuttuğu senedi, tümü veya kalandan fazla miktarı için kullanan sanığın fiili de bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturacaktır.
Sanığın, müştekiden borcuna karşılık 3.000 TL bedelli senet aldığı, müştekinin senet borcuna mahsuben 2.000 TL'yi sanığın talimatıyla tanık ...'e ödeyip yazılı belge de aldığı, ancak sanığın kısmen bedelsiz kalan senedi temyiz dışı sanık ...'a verdiği, temyiz dışı sanık ...'un da senedi Aydın İcra Müdürlüğünün 2008/10384 numaralı dosyası üzerinden takibe koyduğunun anlaşıldığı olayda, sanığın eyleminin bedelsiz kalmış senedi kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler ve yargılama sırasındaki davranışları gerekçe gösterilerek hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş olması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak;
Sanığın sabıka kaydında bulunan adli sicil kaydının suç tarihinden sonra kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin olup bu kararın tekerrüre esas alınamayağı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7 maddesi gereğince hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/21865, K. 2014/13680, 8 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama