Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/2187 K.2013/20595

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

04/12/2008 tarihli asıl kararın sanığın yokluğunda verilerek sanığa tebligat çıkartıldığı, kanun yolu bildiriminde “tefhim ve tebliğden itibaren“ denilmesinin, yoklukta verilen kararlar açısından, tek başına yanıltma olarak kabul edilemeyeceği, gerekçeli kararın, usulüne uygun olarak 15/01/2009 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, sanığın, kararı bu şekilde öğrendikten sonra süresinden sonra 30/01/2009 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu belirlenerek ve tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;