KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2012/21971 E., 2014/13327 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Temmuz 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
331 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.
Somut olayda; ... alışveriş merkezindeki ... satış mağazasında yönetici olan sanık ...'in, mağaza kayıtlarında bulunan bir adet kamera ile üç adet cep telefonunu mağazadan aldığı, durumun anlaşılmaması için sayım tutanaklarında kamera ve cep telefonlarını varmış gibi gösterdiği, mağaza çalışanları olan tanıklar üzerindeki nüfuzunu kullanarak tutanaklara imza attırdığı, ayrıca sanığın satılmış olan video kamerayı iade edilmiş gibi gösterip sahte belge düzenlediği ve iade bedeli olan 399 TL'yi tanık ...’a ödenmiş gibi makbuz düzenleyip ... ve ... adına imza attığı, parayı da uhdesine geçirdiği,
yine tanık ...’ye satılmış olan diz üstü bilgisayarı iade edilmiş gibi göstererek ve ... ile ... adına imza atıp gider pusulası ve tediye makbuzu düzenleyerek 1.966.TL'yi kasadan aldığı, mağazadan satılmış olan .... marka bir ürünün ... ve ...’in imzalarını taklit ederek iade edilmiş gibi gider pusulası ve tediye makbuzu düzenleyerek 1.299.TL'yi de uhdesine geçirdiği sabit olmakla hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/21971, K. 2014/13327, 3 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama