KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2012/22082 E., 2014/7977 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Nisan 2014
- Tebliğname No
- 5 - 2012/183962
- Mahkemesi
- Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 04/04/2012
- Numarası
- 2010/325 (E) ve 2012/316 (K
- Suç
- Güveni kötüye kullanma
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunda, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.
Genç Kız Sığınma Evi Derneği Yönetim Kurulu Başkanı olan sanığın, dernekte ücretli olarak gündüz-gece annesi olarak çalışan şahıslara ve dernek yöneticisi olması nedeniyle Kadıköy Kaymakamlığı tarafından aylık ücret alan katılanlara verilmesi gereken ücreti vermeyip ya da eksik verip, hak sahipleri adına makbuzlara ücretler eksiksiz verilmiş gibi imza attığı, bir kısım paraları eksik ödeyip fazla ödemiş gibi imzaları almak suretiyle, bir kısım görevlilerin görevleri bitmiş olmasına rağmen görevden ayrılma tarihlerinden sonraki tarihlerde çalışmış gibi gösterip makbuzlar tanzim ederek ücret tahakkuk ettirdiği,
ancak paraları kendisinin aldığı ve sahiplenmek suretiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; soruşturma aşamasında sahtecilik suçundan tefrik edilen dosyanın akıbeti araştırılması, dava açılıp açılmadığı, açılmış ise kesinleşip kesinleşmediği araştırılıp, kesinleşmemiş ise bu dava ile birleştirilmesi, kesinleşmiş ise onaylı bir suretlerinin dosya arasına konularak, deliller birlikte değerlendirilmesi,
11/10/2011 tarihli bilirkişi raporunda da belirtildiği şekilde, mahkemece sanığın kullandığı gider makbuzlarına ilişkin ödemelerin gerçek bir mal veya hizmet alımı karşılığında yapılıp yapılmadıklarının tespiti bakımından, gider
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/22082, K. 2014/7977, 24 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama