Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/22149 K.2014/13424

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında beraat kararı verilmesi nedeniyle yasal koşulları bulunmadığından, katılan vekilinin duruşmalı temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 318.maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede,

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın çalıştığı işyerine katılanın karavan şasesi, yük römorku ve yedek parçalarının tadil ve tamiri için bıraktığı, bir buçuk yıl sonra istediğinde ise sanığın eşyaları iade etmediği, bu nedenle sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan dolayı cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de, bahsi geçen karavan şasesi, yük römorku ve yedek parçalarının tadil ve tamiri için sanığa devredilmediği, sanığın her aşamadaki aksi kanıtlanamayan samimi beyanları ile anlaşıldığından müsnet suçun unsurlarının oluşmadığından sanığın beraatına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.