Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/22301 K.2014/7948

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun, arkadaşı şikayetçi-katılan Doğan’dan, müziklerine göz gezdirip iade etmek üzere aldığı cep telefonunu, şikayetçi tarafından ısrarla geri istenmesine rağmen aldığını inkar ederek iade etmemesi, imci no’su belli olan telefonun hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen Nihat Ö. adlı şahısta tespit edilmesi eyleminin “güveni kötüye kullanma” suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 12.06.2012 tarih ve 2011/15-440 Esas; 229 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; suça konu cep telefonunun iade edilmek üzere geçici süre ile alınıp iade edilmemesi şeklinde iddia olunan eylemin sübutu halinde TCK’nın 141. maddesinde tanımlanan “hırsızlık” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri tayin ve takdir görevinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesi’ne ait olduğu gözetilerek “görevsizlik” kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm tesisi,