Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/2282 K.2013/20789

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, katılanın evine giderek evde kocasının kefeni olduğunu düşmanların olduğunu söyleyip öğrenmek için altınlarını getirmesini istediği katılanın getirdiği 6 adet bilezik, 2 adet künye, 3 adet taşlı yüzük ve küpeyi alarak yastığın içine koyup katılana namaz kılması gerektiğini söyleyerek diğer müştekiler ile birlikte evden ayrıldığı, sonrasında müştekilere taş toplayıp eve götürmelerini, arkalarına bakmadan dönmelerini bu şekilde belanın def edileceğini belirtiği ve katılanın namaz kıldıktan sonra yastığın içinde altınların olmadığını fark etmesi şeklinde gerçekleştiği iddia edilen olayda eylemin temas ettiği, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” nitelikli

dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde, hüküm kurulması,