Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/2571 K.2012/33441

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemece sanığın oluşu kabul edilen dolandırıcılık eylemi tamamlandığı halde eylemin teşebbüs olarak kabulü karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

5271 sayılı CMK'un 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;

Sanığın, müştekiyi borçlu olarak göstermek suretiyle sahte olarak düzenlenmiş 11/01/2010 günlü ve 58.000. TL bedelli senedi ciro ile başkasına vermesi onunda icra takibine başvurarak tahsilini istemesi, müştekiye ait oto üzerine de haciz uygulanması şeklinde gerçekleşen eyleminin, sahte belge ile kamu kurumu olan icra dairesini aracı kılmak suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.