Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/2615 K.2012/37033

Karşılıksız çek kedide etmek suçundan sanık ...'nun, 3167 sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun'un 16/1. Maddesi uyarınca 450,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/12/2009 tarihli ve 2009/520 esas, 2009/1034 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/12/2011 gün ve 2011/16418/65270 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.02.2012 gün ve 2012/12 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/12/2009 tarihli kararı adı geçen sanığa 29/07/2011 tarihinde yeniden yapılan tebligat ile kesinleştirilmiş olduğundan, aynı Mahkemenin sanığa verilen cezanın 450.000,00 Türk lirası olarak düzeltilmesine ilişkin 01/11/2010 tarihli ek kararı hukuken yok hükmünde olduğu değerlendirilmekle yapılan incelemede;

3167 sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun'un, "...ödenmeyen çeki keşide eden hesap sahipleri veya yetkili temsilcileri, çek bedeli tutan kadar adli para cezasıyla cezalandırılırlar. Ancak verilecek para cezası seksen milyar liradan fazla olamaz" seklindeki 16/1. maddesi karsısında, suça konu 30/08/2008 keşide tarihli ve 3141194 sayılı 450.000,00 yeni Türk lirası bedelli çekle ilgili adı geçen sanık hakkında 80.000,00 Türk lirası adli para cezası yerine 450,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Hükümden sonra 03.02.2012 tarih ve 28193 (Mükerrer) sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6273 sayılı "Çek Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"la 5941 sayılı “Çek Kanunu”nda değişiklikler yapılmış olup; kanun yararına bozma yolunun, hâkim ya da mahkemeler tarafından verilip, istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar ve hükümlerdeki, verildikleri tarihte yürürlükte bulunan hukuk kurallarına aykırılıkların giderilmesi için başvurulan olağanüstü bir yasa yolu olması nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri uyarınca, hükümlünün hukuksal durumunun yeniden değerlendirilip belirlenmesinin mahkemesince yapılarak, bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.