Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/3920 K.2014/200

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın, katılan şirketten .... plakalı aracı 02/01/2009 tarihinde 1 yıllığına kiraladığı, kira bedelinin her ayın 20 sinde ödenmesi hususunda tarafların anlaştıkları, zaman içerisinde sanığın kira bedelini ödememesi nedeniyle 08/03/2010 tarihinde noter aracılığı ile ihtarname gönderildiği, buna rağmen sanığın aracı iade etmeyerek güveni kötüye kullandığı iddia edilen olayda, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından sanığın alınan savunmasında, katılan şirketten 9 araç kiraladığı, araçların 8 tanesinin katılan şirkete teslim edildiği, teslimatların sanığın davalarını takip etmek üzere anlaştığı Av. M.

U..tarafından gerçekleştirildiği, sanığın tüm aşamalarda yaptığı savunmalarında aracı M. U...'a katılan şirkete teslim etmek üzere verdiğini ancak M. U..'ın aracı teslim etmediğini belirttiği buna göre sanığın aracı katılan şirkete teslim etmek üzere M. U..'a verip vermediği, aracın sanıktan kaynaklanmayan bir nedenden dolayı teslim edilip edilemediği hususun da M.

U..’ın usulüne uygun olarak tanık sıfatıyla dinlenip tüm delillerin tespit edilmesi sonucunda sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,