Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/409 K.2013/13362

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, askerden tanıdığı tanık ...'ı telefonla arayarak kendisinde altın olduğunu, kuyumcu tanıdığı varsa satacağını söyleyerek altın numunesini gönderdiği, ...'ın da altını köylüsü olan kuyumcu katılan ...'a gösterip katılan ... ile birlikte ...'dan ...'a giderek buluştukları, burada altınların tanesini 100 TL'den anlaşıp altını satanların altınları vermekten korktuklarını söyleyerek katılanlardan 29.000 Euro parayı alarak birlikte bir binaya girdikleri ancak binanın arka kapısından kaçtığı şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suçun işleniş biçimi, sanığın kastının yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.