Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/423 K.2013/14006

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Tanık ...'ın ortağı bulunduğu şirkete ait olan ve kendisinin kullanmakta olduğu otomobili olay günü tren ile ...'a gideceğinden ablasının ikamet ettiği ...

Sitesi'nin otoparkına park edip anahtar ve ruhsatını da ablasının kendisinden teslim alacağını söyleyerek sitenin güvenlik görevlisi olan sanığa teslim ettiği, aynı gün akşam saatlerinde otomobilin kaza yapılmış vaziyette bulunduğu, sanığa sorulduğunda arabanın anahtarını ve evrakını saat 19:30 sıralarında nöbeti devralan güvenlik görevlisi tanık ...'a teslim ettiğini söylese de tanık...'nun beyanında saat 19:30 sıralarında işyerine geldiğinde sanığın sitede bulunmadığını, bir süre sonra kazanın olduğu yönden geldiğini ve bahsi geçen anahtar ve ruhsatı kendisinden teslim alacaklarını söyleyerek ayrıldığını beyan etmesi,

kazalı vaziyetteki otomobilin tavan kısmından temin edilen saç örneğinin sanığın kan örneği ile karşılaştırıldığında genotipik olarak uyumlu bulunduğunun yani kıl örneğinin sanığa ait olduğunun belirlenmesi karşısında, mahkemece sanığın atılı suçu işlediği kabulü ile cezalandırılmasına karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.