Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/4573 K.2012/36490

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... ...'e yüklenen katılan ...'na yönelik basit kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

5271 Sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12.maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 Sayılı CMK'nın 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran katılanın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın bu hüküm açısından incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2-Sanık ...'ya yüklenen, katılan ...'na karşı Hakaret ve Sair Tehdit suçlarından verilen beraat kararları ile Mala zarar Verme ve basit kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet kararı ve sanık ... ...'e yüklenen katılan ...'e karşı Hakaret suçundan kurulan beraat kararına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Somut olayda; sanık ...'nın fotoğraf çekimi yapan katılan ...'in eline vurarak,bu kişinin elindeki fotoğraf makinesini yere düşürdüğü, yerdeki makineyi tekrar eline alan sanığın, makineyi tekrar yere atarak kırdığı, '' sen ne yapıyorsun'' diye müdahale eden katılan ...'e tokat atarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı olayda, alınan adli raporlar, kısmi ikrar ve tanık beyanları karşısında, sanığın üzerine atılı suçları işlediği;

aynı sanığın, karakolda katılan ...'in üzerine doğru tükürdüğü ve ona karşı ''seninle hesaplaşacağız'' diyerek sair tehditte bulunduğu ve sanık ......'in de, katılan ...'e karşı '' sarhoş, orospu'' diyerek hakaret ettiği iddia edilmiş ise de, alınan adli rapor, taraf ve tanık anlatımları karşısında sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair yeterli delil bulunmadığı dikkate alındığında, mahkumiyet ve beraat kararları açısından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.