Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/485 K.2013/13843

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hırsızlık suçunda ise; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Şikayetçi ...’ın kendisine ait aracı satılması için kayınbiraderi olan diğer şikayetçi ...'a bıraktığı, sanığın aracı görüp satın almak üzere talip olduğu, aracı ustaya göstermek üzere ...'ın yanında çalışan tanık ... ile birlikte sanayiye gittikleri, dönüşte tanığın çalıştığı işyerinin bir şubesine uğradıkları, tanığın işyerine girmesiyle sanığın aracı alarak buradan ayrılması şeklinde gerçekleşen eyleminin zilyetliğin devredilmemesi nedeniyle hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek güveni kötüye kullanma suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,