Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/519 K.2013/14042

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanık ...'nın, 12.04.2001 ve 01.05.2006 tarihleri arasında... Apartman'ın yöneticiliğini yaptığı, daha sonra yöneticiliği katılan ...'ın üstlendiği, apartman yönetimi adına katılan ...'ın sanığın belgelendiremediği açığı olduğunu tespit ettiği, mahkemece alınan bilirkişi mali müşavir ...'nun 19.01.2009 tarihli raporunda da sanığın 2001 (Nisan)-2002-2003-2004-2005 ve 2006 (Haziran sonu) dönemlerinde yöneticiliğini yaptığı ... Apartman'ın belgelerle ispat edemediği 7.769.25 TL'lik parasının uhdesinde olduğunun tespit edildiği, sanığın, bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,