Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/5350 K.2014/83

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın katılanların ortağı oldukları şirketin muhasebecisi olduğu, zamanında gerekli işlemleri yapmamasından dolayı katılanlara vergi cezaları kesildiği, bunun üzerine muhasebecilerini değiştirmek için şirketlerine ait katılanda bulunan defterlerini istedikleri, ancak katılanın söz konusu defterleri katılanlara vermediği, böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, söz konusu şirket defterlerinin sanığa teslim edildiğine dair, belge bulunmadığı tanık anlatımlarının birbiriyle çelişkili olduğu,

esasen sanık hakkında iddia ile ilgili serbest mali müşavirler ve muhasebeciler odasınca yapılan incelemede hiçbir suç unsuruna rastlanmadığından disiplin ve ceza işlemi yaptırımı uygulanmamasına karar verildiği, defterlerin kimde olduğu konusunda şüphe bulunduğu, sanığın mahkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,