Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/5543 K.2012/39667

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, kamu görevlisine direnme eylemini silahtan sayılan demir parçasıyla ve birden fazla kamu görevlisine karşı hukuksal anlamda tek fiil ile gerçekleştirmesine karşın tayin olunan cezanın TCK.nın 265/4.madde ve fıkra ile artırılmaması, ayrıca aynı yasanın 43.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay tarihinde ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükmen tutuklu olarak bulunan sanığın, bahçe kapısının kapatılması sırasında içeri girmemesi üzerine, infaz koruma memurlarınca kendisine yapılan müdahalede, müşahade odasındaki pencere demirini sökmesi, pencere camlarını kırması, ele geçirdiği demir parçası ile müşahade odasındaki lambaları kırması, kendisine müdahale eden müşteki infaz koruma memurlarına tehdit içeren sözler sarfetmesi ve elindeki demir çubukla müşteki infaz koruma memurlarına vurup onları basit şekilde yaralaması nedeniyle mahkumiyetine dair kabulde ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak,

1-Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/7.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimin uygulanmasına karar verilmekle birlikte anılan yasanın aynı madde ve fıkrasına aykırı olarak bir denetim süresinin belirlenmemesi,

2-Gerekçeli ve kısa kararlarda, Kamu Görevlisine direnme suçundan kurulan hükümde, uygulama maddesinin TCK.nun 265/1.maddesi yerine 152/1-a maddesi olarak yazılması,