Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/587 K.2013/14621

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemenin, hükmün gerekçesinde sanığın beyanlarını değerlendirip hangi nedenle itibar etmediğini belirtmiş olması karşısında, tebliğnamedeki 2 numaralı bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Sanığın arkadaşı olan katılandan birkaç günlüğüne kullanıp iade etmek üzere 2006 yılı Kasım ayı içerisinde teslim aldığı otomobili geri getirmeyip bir ay içerisinde bir başka şahsa satıp parasını uhdesinde tutması şeklinde gelişen olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 155/1. madde ve fıkrası kapsamında kaldığı, takibinin şikayete bağlı olduğu, sanığın 2006 yılı Aralık ayında otomobili üçüncü şahsa sattığı tarih ile şikayetin yapıldığı 11/07/2007 tarihi arasında altı aylık hak düşürücü sürenin dolması karşısında, aynı yasanın 73/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince davanın düşürülmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,