Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/6305 K.2012/39166

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı tefhim olunan 29.01.2002 tarihli mahkumiyet hükmü, temyiz edilmeksizin kesinleştiği, infaz için Cumhuriyet Başsavcılığına verildikten sonra 5237 Sayılı TCK'nun yürürlüğe girmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığının talebi üzerine 29.05.2006 tarihli ek karar ile lehe yasa uyarlaması yapıldığı, sözkonusu karar sanığa 05.12.2007 tarihinde tebliğat kanunu 35.maddeye göre tebliğ edildiği ve 04.04.2008 tarihinde infaz için yeniden Cumhuriyet Başsavcılığına verildiği sanığın 20.07.2009 tarihinde belirtilen kararla ilgili olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması talebinde bulunduğu,

18.08.2009 tarihli ek karar ile yasal koşullar bulunmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verildiği, sanığın bu karara itirazınında itiraz merciince reddedildiği, sanığın bu defa 09.11.2010 tarihli dilekçe ile 29.01.2002 tarihli kesinleşmiş mahkumiyet hükmü ve 18.08.2009 tarihli ek karara yönelik temyiz talebinde bulunduğu, 26.11.2010 tarihli ek karar ile mezkur talebin reddine karar verildiği, kararın sanığa 14.12.2010 tarihinde tebliği ve sanığın 15.12.2010 tarihli itirazı üzerine Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2010 tarih ve 2733 değişik ... sayılı kararı ile reddedildiği,

sanığın yazılı emir yoluna başvurulması talebinde bulunması üzerine, Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın talebiyle ilgili yeniden karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi mütalasıyla mahkemesinden karar istediği,bu yöndeki 21.03 2011 tarihli ek karar, sanık tarafından 28.03.2011 tarihinde temyiz edildiği tespit edilerek yapılan incelemede;