KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2012/6811 E., 2012/38424 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Haziran 2012
Karar Metni
353 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2, 43, 168/2, 62, 52/2. maddeleri gereğince 3.740 Türk lirası ve 1.240 Türk lirası adlî para cezalan ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/05/2011 tarihli ve 2010/247 esas, 2011/163 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 05/04/2012 gün ve 2012/5628/20287 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2012 gün ve 2012/100102 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6.maddesindeki, tekerrür hâlinde hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve aynı maddenin 8.fıkrasında yer alan mükerrirlerin mahkûm olduğu cezanın infazı İle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasının, kanunda gösterilen şekilde yapılması gerektiği biçimindeki düzenlemeler doğrultusunda, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/1-c maddesinde, tekerrür hâlinde islenen suçtan dolayı mahkûm olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi hâili olarak çekilmesi durumunda,
koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ancak aynı maddenin 2.fıkrasının, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği nazara alındığında, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanabilmesi için hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği cihetle, hakkında para cezasına hükmedilen sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden Antalya 2.Ağır Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 26.05.2011 gün 2010/247 esas 2011/163 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/6811, K. 2012/38424, 5 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama