Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/6855 K.2013/13800

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanıklar ... ve ...’un, mevzuata uygun olarak düzenlenmiş oldukları suça konu çekleri, satın almış olduğu hayvanlar karşılığında katılanlara verdikleri, daha sonra, çek karnesi sahibi olan sanık ...’un, bankaya göndermiş olduğu yazı ile söz konusu çeklerin, rızası hilafına elinden çıktığını beyan ederek, çeklerin karşılığının ödenmemesini talep ettiği, aynı şekilde sanık ...’ın da ...’tan almış olduğu mal karşılığında vermiş olduğu suça konu çeki, ...’ya ciro ettiği, daha sonra, sanık ...’ün, bankaya göndermiş olduğu yazı ile, suça konu çekin, isteği dışında elinden çıktığını beyan ederek, karşılığının ödenmemesini istediği, bu şekilde sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1- Katılanlar Seçkin ve ... vekilleri tarafından sanıklar ... ve ... ile ... hakkında hükmolunan düşme ve beraat kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılanlar vekilinin yüzüne karşı tefhim olunan hükme yönelik yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 09.05.2011 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında karşılıksız çek keşide etmek suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların, katılanlardan almış oldukları mallara karşılık suça konu çekleri verdikten sonra, ödemeden men talimatıyla ödenmesini engellemeleri şeklindeki eylemlerinin karşılıksız çek keşide suçunu oluşturacağı yönündeki mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak;